Komentarz do najnowszego projektu ustawy o #PPK z dnia 4 lipca 2018 r.

W dniu 17 lipca 2018 roku na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji opublikowano najnowszy projekt ustawy o pracowniczych planach kapitałowych (PPK). W większości zostały utrzymane już znane rozwiązania, ale w projekcie tym znajdujemy też kilka istotnych zmian w stosunku do  dotychczasowych propozycji.

 

 

Relacja PPE a PPK

W pierwszej kolejności należy wskazać na zmianę w zakresie relacji pracowniczych planów kapitałowych (PPK) do pracowniczych programów emerytalnych (PPE). Na podstawie najnowszego projektu  ustawy o PPK, przepisów nie będzie stosować się w odniesieniu do pracodawcy, który prowadzi PPE oraz odprowadza składki podstawowe w wysokości co najmniej 3,5%, jeśli do PPE przystąpiło co najmniej 25% osób zatrudnionych w danym podmiocie zatrudniającym. To istotna zmiana, gdyż daje możliwość rzeczywistego podjęcia decyzji przez pracodawcę oraz reprezentację pracowników w zakresie alternatywy miedzy PPE a PPK (art. 13 projektu z dnia 4 lipca 2018).

 

Brak decydującego głosu związków zawodowych

W najnowszym projekcie zmodyfikowano również zasady zawierania umów o zarządzanie PPK. Zgodnie z nowym projektem jeśli pracodawca nie osiągnie porozumienia ze związkami zawodowymi na miesiąc przed upływem ustawowego terminu na zawarcie umowy o zarządzanie, to będzie on mógł samodzielnie zdecydować o wyborze instytucji finansowej zarządzającej PPK.  To dobra zmiana, gdyż da możliwość szybkiego i sprawnego uruchomienia PPK w przypadku braku konsensusu
z przedstawicielami pracowników (art.7 projektu z dnia 4 lipca 2018).

 

Niższe emerytury dla uboższych 

Kolejną, moim zdaniem dosyć kontrowersyjną z perspektywy długoterminowego oszczędzania modyfikacją, jest wprowadzenie możliwości opłacania wpłat podstawowych finansowanych przez uczestników PPK w wysokości nie mniejszej niż 0,5% wygrodzenia, jeśli wynagrodzenie uczestnika PPK osiągane z różnych źródeł w danym miesiącu nie przekracza kwoty odpowiadającej 1,2 krotności minimalnego wynagrodzenia, czyli w przybliżeniu 2,500 zł. To nie jest najlepsze rozwiązania, gdyż pogłębia ono przyszły problem niskich emerytur osób najniżej zarabiających (art. 27 projektu z dnia 4 lipca 2018).

 

Termin wejścia w życie

Projektodawcy planują, aby ustawa o PPK weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 roku, jednak nie oznacza to obowiązku utworzenia PPK w tym terminie. Zgodnie z planowanymi przepisami rozpoczęcie stosowania przepisów PPK ma nastąpić stopniowo, rozpoczynając od największych podmiotów zatrudniających powyżej 250 osób – od 1 lipca 2019, a zatrudniających powyżej 50 osób – od 1 stycznia 2020 roku i dalej odpowiednio w interwałach półrocznych. Natomiast PPK w sektorze finansów publicznych mają powstać od 1 stycznia 2021 roku. Wyżej wskazane terminy początkowe stosowania przepisów PPK należy traktować jako ostatni termin na utworzenie PPE zwalniającego
z obowiązku stosowania przepisów ustawy o PPK  (art. 124 i 141 projektu z dnia 4 lipca 2018).

 

Ubezpieczeniowe aktywa PPK zwolnione z podatku bankowego

Bardzo ważną zmianą z perspektywy zakładów ubezpieczeń jako potencjalnych usługodawców PPK jest zwolnienie aktywów gromadzonych w ramach PPK z tzw. podatku bankowego. Daje to możliwość realnego konkurowania zakładów ubezpieczeń z innymi potencjalnymi usługodawcami PPK takimi jak towarzystwa funduszy inwestycyjnych czy towarzystwa emerytalne, które są zwolnione systemowo z tej daniny. Natomiast projektodawcy nie planują zwolnienia z podatku bankowego PPE prowadzonych w formie ubezpieczeniowej co może doprowadzić do praktycznego zaniku tej formy PPE.  (art. 130 projektu z dnia 4 lipca 2018).

Teraz możemy oczekiwać na przyjęcie projektu ustawy o PPK przez Radę Ministrów, a następnie skierowanie go do prac parlamentarnych.

 

dr Marcin Wojewódka, radca prawny, Wiceprezes Instytutu Emerytalnego

 

Pobierz PDF komentarza

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *